نوشته های نوشتاری یا لوگو تایپ:
نوشته های نوشتاری یا لوگو تایپ:
نشانه های نوشتاری به آن دسته از نشانه ها گفته می شود که عناصر اصلی تشکیل دهنده آنها حروف ،کلمات و یا اعداد باشند . در واقع این عناصر جایگزین مناسبی برای تصویر شده اند .
نشانه های نوشتاری خود به دو دسته ی زیر تقسیم میشوند:
1- نشانه های نوشتاری حاوی یک یا چند حرف که معمولا حرف اول نام موسسه است .(منوگرام )
2-نشانه های نوشتاری حاوی نام کامل موسسه یا موضوع نشانه (لوگوتایپ)
آرم یا نشانه گونه ای نماد تصویری است كه بیانگر حالت یا شكل انجام و توصیف كار یا خدماتی می باشد. این تصویر یا نقش ممكن است كه از عناصری متعدد كه با پیرائه ای دلنشین و منطقی در كنار هم قرارگرفته اند بوجود بیاید یا ممكن است با كمترین عناصر به وجود بیاید در هر حال مهم گویایی و نزدیك بودن به مفهوم و نیز غیر تكراری و تك بودن آن است كه مراعات شود. به گونه ای كه در هیچ جای دیگر از آن نمونه ای نباشد.
گاهی هم صرفا فقط به صورت یك نماد و سمبل كار می شود كه هدف فقط ایجاد یك آرم سمبلیك می باشد. نشانه باید هم در كوچكترین و همچنین در بزرگترین اندازه نیز دارای مفهوم و تاثیر گذاری خود باشد.
لوگو نوشتن خاصی از یك كلمه است و این كلمه میتونه معرف چیزی یا شخص خاصی باشه این یك نوشته است و به صورت كامل لوگو تایپ گفته می شود.
تعریف نماد آرم نشانه و لوگو
در طول تاریخ از نماد، که نوعی علامت واجد هویت بصری است، به عنوان ابزاری برای ایجاد ارتباط استفاده شده است. تصور بر این است که انسان پیش از تاریخ با خراش دادن و ایجاد نقش بر دیوار غارهای آلتامیرا در اسپانیا و لاسکو در فرانسه تلاش داشته تا از این طریق به دیگران علائم خطر یا آگاهی دهد و یا پیام های دیگری را انتقال دهد. باستان شناسان لوازم و ابزارهایی را از یونان باستان یافته اند که بر آنها نقوش و علائم نمادینی نقش بسته که احتمالاً معرف خالق آنها بوده است.
بر تابوت های مصری نیز نقوش نمادینی حکاکی شده است که احتمالاً نشان از هنرمند خالق آن دارد. در جوامع قرون وسطایی بازرگانان و صنعتگران برای مشخص کردن کالاها یا محصولاتشان از علائم و نمادهای خاصی استفاده می کردند که شناساگر آنها بود. چاپگران اخر سدة نوزدهم میلادی نیز که به مهارت ها و استادی خود فاخر بودند، بر روی تمامی چاپنقش های خود نمادهایی را به صورت حرف نشانه یا امضاء چاپ می کردند که معرف حرفه و صنعتگری آنان بود. در آغاز سدة بیستم نیز گاوچرانان آمریکایی برای مشخص کردن مالکیت دام های خود از علائم انحصاری استفاده می کردند. در واقع آنها از نوعی زبان تصویری استفاده می کردند که سابقة آن به مصریان باستان می رسد. طی دورة رکود اقتصادی در آمریکا، کارگران دوره گرد، یا در واقع پیشه ورانی که بیکار شده بودند، یک نظام ارتباطی تحلیلی و کاربردی را ابداع کردند. آنها علائم و نشانه هایی بودند که بر دیوار خانه و ساختمان ها رسم می کردند و مثلاً گویای خطراتی بود که کارگران دوره گرد را تهدید می کرد یعنی درست شبیه به روشی که انسان غار نشین از تصاویر خطی استفاده می کرد. دو دایره و یک خط رابط بین آنها شناساگر باتوم و معرف این هشدار بود که پلیس ناحهی خشن و متخاصم است. این نشانه به دیگران هشدار می داد که هر چه زودتر محله را ترک کنید. رسم چهار خط افقی بر خانه، به این معنا بود ک اگر در شکستن چوب به مالک خانه کمک کنید یک وعده غذا به عنوان دستمزد دریافت خواهد کرد. نقوش مخطط، علائم و نشانه های روی در و دیوارهای شهر را می توان همگی به عنوان تلاشی برای بیان احساسات، ایجاد ارتباط یا تلاشی جهت ابراز وجود دانست.
طراحی نشانة چهار چوب مشکل و بسیار ظریفی دارد و به ناچار طراحی باید به هنگام طراحی، درک درست و کاملی از چگونگی راه حل مسائل و ریزه کاریهای اجرای فنی و رسامی داشته باشد و بتواند با تسلط از عهدة اداره و ترکیب جزییات میلیمتری و حساس فرمهای نقش برآید و موفق به بیان تصویری موجود در محدودة تنگ و مختصر نشانه شود؛ و به صورت ساده ای، همة فکرها و مفاهیمش را بنمایاند. از این بابت است که جا دارد در معرفی بهتر طراحی نشانه کوششهای فراوان و گوناگونی بشود و نشانه های معاصر ایرانی از دیدگاه مختلفی مورد مطالعه و پژوهش و نقد و بررسی قرار گیرد و کار در حد جمع آوری و معرفی نمونه های منتخب تمام نشود.
در طراحی نشانه به مانند هر کار هنرمندانة دیگر، کوچکترین تغییر در شکل و فرمها به دلیل خلاصگی و محدودیت آنها، سبب ایجاد ویژگی ها، فضاها و روحیه های جدیدی در نقش می شود و تفاوت های متعدد اجراهای قدیم و جدید را بوجود می آورد. توجه به چنین ظرایفی نه تنها باعث گسترش ارزشها و ابعاد کیفی موضوع می شود. بلکه ظرایف فنی و ریزه کاریهای هنرمندانه را از محدودة اختصاصی حرفه بیرون آورده در سطح فرهنگ عمومی مطرح می کند و باعث تعمق بیشتر عمومی می گردد. سلیقه ها را حساس تر می کند، شناخت را تعالی می بخشد و محدودیت دیدن مو را تا گستردگی پیچش مو بسط می دهد و بالاخره رضایت داشتن یک طرح خوب را به عشقی به نقش بدل می کند که بیانی تصویری، اندیشه های زیبایی را در آن متبلور کرده است.
آرم كلمه ای فرانسوی است كه ورودش به جامعه ما مربوط به چند دهه اخیر است. نخستین طراحان آرم: فردریك تالبرگ سوئدی و موشخ شروری از ارمنیان مهاجر بودند. تعریف نشانه: نامی تصویری است كه ساده مختصر و موجز موضوع را تجسم می كند. نشانه كاربرد و عملكرد معینی دارد كه حدود آن در جامعه ما مشخص نیست. نشانه های تصویری. نشانه هایی هستند كه به جای تصویر صرفا در طراحی آنها از حروف و یا كلمه و جمله استفاده شده است و این نشانه ها خود به خود در بخش تقسیم می ش%
منبع: درباره گرافیک وهنر